ไทย
บันทึกผลิตภัณฑ์ · การออกแบบ

ออกแบบเพื่อการจดจ่อ: ทำไมเราไม่ใส่ปุ่มลอย

ถ้าคุณอ่านเพื่อทำงานหรือเรียน คุณคงรู้จักเหตุการณ์นี้ คุณไฮไลต์ย่อหน้าเพื่อคัดลอก หรือเพียงเพื่อกันหลงตำแหน่ง แล้วหน้านั้นก็ไม่ใช่ของคุณอีกต่อไป ฟองแปลภาษาเด้งขึ้นมา ตัวตรวจไวยากรณ์เลื่อนเข้ามา ไอคอนลำโพงเล็กๆ ไปจอดทับประโยคที่คุณอ่านค้างอยู่

ส่วนขยายแปลงข้อความเป็นเสียงจำนวนมากถือว่าป็อปอัปทันทีนี้เป็นจุดขายหลัก เรามองตรงข้าม Readalix ตัดมันออกอย่างตั้งใจ เพราะเครื่องมืออ่านที่มาขัดจังหวะการอ่านของคุณ ก็แพ้ตั้งแต่ต้นแล้ว

ย่อหน้าบนหน้าเว็บถูกเลือกไว้ และป็อปอัปของส่วนขยายสี่ตัวมาวางทับ ได้แก่ ฟองแปลภาษา ตัวตรวจไวยากรณ์ ปุ่มฟัง และแถบเครื่องมือลอย
เลือกหนึ่งครั้ง ตัวช่วยสี่ตัว ไม่มีสักตัวที่ถูกเรียก

ปุ่มป็อปอัปมีราคาที่แท้จริงเท่าไร

เครื่องมือที่คุณติดตั้งไว้หลายปีต้องพิสูจน์ที่ของมันในทุกหน้าที่คุณเปิด การแทรกปุ่มลอยทุกครั้งที่เลือกข้อความให้ความสะดวกนิดหน่อย แต่คิดราคาแพงมาก:

เครื่องมืออ่านควรอ่านเมื่อถูกขอ

หลักที่เรายึดนั้นเรียบง่าย คือไม่ทำอะไรจนกว่าคุณจะขอ และไม่ทิ้งอะไรไว้เมื่อคุณไม่ได้ขอ Readalix ไม่เคยติดแถบเครื่องมือเข้ากับหน้า ไม่เคยโรยปุ่มเล่นเล็กๆ ข้างทุกย่อหน้า และไม่เคยเขียนมาร์กอัปของเว็บไซต์ใหม่เพื่อเว้นที่ให้อินเทอร์เฟซของตัวเอง หน้าที่คุณกำลังอ่านยังคงเป็นหน้าเดิมที่คุณกำลังอ่าน

แม้แต่การไฮไลต์ก็ไม่แตะต้องหน้า ประโยคที่เรืองแสงและคำที่สว่างขึ้นตรงกับที่กำลังพูด ถูกวาดด้วย CSS Custom Highlight API ของเบราว์เซอร์ ไม่มีองค์ประกอบห่อหุ้ม ไม่มีการเขียนมาร์กอัปใหม่ และไม่มีอะไรเหลือในหน้าเมื่อเสียงหยุด

สี่วิธีที่สงบกว่าในการกดเล่น

เพราะไม่มีอะไรโผล่มาโดยไม่ได้เชิญ การเริ่มอ่านจึงเป็นสิ่งที่คุณทำอย่างตั้งใจ ด้วยวิธีใดวิธีหนึ่งในสี่วิธีนี้ที่เหมาะกับขณะนั้น ไม่มีวิธีไหนเปลี่ยนแปลงหน้าที่คุณอยู่:

Readalix สร้างมาเพื่อการจดจ่อ และงานนั้นเริ่มก่อนที่คุณจะกดเล่นมาก: หน้าของคุณถูกปล่อยไว้ตามที่คุณพบ จนกว่าคุณจะขอเสียง

ฟังหน้านี้ด้วยเสียงธรรมชาติ

Readalix ใช้ฟรี ไม่ต้องมีบัญชี และเสียงบนอุปกรณ์ไม่ส่งข้อความของคุณไปที่ใดเลย

เพิ่มใน Chrome