Ελληνικά
Οδηγός χρήσης

Αποθήκευση ήχου και βίντεο

Το ίδιο κείμενο που θα διάβαζε η αναπαραγωγή, γραμμένο σε αρχείο: ήχος για τη διαδρομή ή βίντεο με τις λέξεις να φωτίζονται για μια ανάρτηση ή ένα μάθημα.

Ανοίξτε το εργαλείο αποθήκευσης

Το κουμπί αποθήκευσης περιμένει στη δεύτερη σειρά της γραμμής εργαλείων, πίσω από τη μικρή λαβή, εκτός αν το έχετε μετακινήσει στην πάνω. Όταν το πατήσετε ανοίγει μια μικρή κάρτα αντί να ξεκινήσει κάτι: πρώτα διαλέγετε τη μορφή του αρχείου και μετά πατάτε Δημιουργία.

Κάθε κουμπί υπάρχει πάντα, σε μία ή την άλλη σειρά. Αν αποθηκεύετε συχνά, σύρετε αυτό στην πάνω σειρά, όπως περιγράφουν οι Ρυθμίσεις, Γραμμή εργαλείων.

Η κάρτα εξαγωγής: ήχος, ψηλό βίντεο και πλατύ βίντεο ως τρία εικονίδια, διακόπτες για Λήψεις και Google Drive και ένα κουμπί Δημιουργία.
Διαλέξτε ήχο ή τη μορφή του βίντεο, διαλέξτε πού θα πάει και μετά Δημιουργία.

Τι αποθηκεύεται

Ακριβώς ό,τι θα διάβαζε η αναπαραγωγή, ακόμη και χωρίς επιλογή: το άρθρο που βρίσκει το Readalix στη σελίδα, το απόσπασμα που επιλέξατε, ολόκληρο το PDF, ολόκληρο το Google Doc.

Γράφεται με τη φωνή, τη γλώσσα και την ταχύτητα που φαίνονται στη γραμμή εργαλείων τη στιγμή που πατάτε Δημιουργία. Δεν υπάρχει δεύτερος επιλογέας φωνής, γιατί δεν υπάρχει δεύτερη απάντηση να δοθεί. Μερικές φωνές δεν μπορούν καθόλου να παράγουν αρχείο: μια φωνή του προγράμματος περιήγησης δεν δίνει ήχο για αποθήκευση, μια τοπική φωνή που δεν έχει κατέβει δεν έχει τι να τρέξει και μια φωνή cloud χωρίς κλειδί δεν μπορεί να προσεγγιστεί. Σε αυτές τις περιπτώσεις το αρχείο γράφεται με την καλύτερη φωνή Microsoft για τη γλώσσα και η κάρτα το λέει πίσω από ένα μικρό εικονίδιο πληροφοριών.

Ήχος ή βίντεο

  • ΉχοςΈνα MP3 ή ένα M4A, ανάλογα με τη φωνή που το παρήγαγε. Και τα δύο παίζουν παντού.
  • Βίντεο, ψηλό1080 επί 1920, το σχήμα που κρατά ένα τηλέφωνο. Είναι το προεπιλεγμένο βίντεο.
  • Βίντεο, πλατύΤο σχήμα που κρατά μια οθόνη, για μια διαφάνεια ή μια μεταφόρτωση στο YouTube.

Ένα βίντεο δείχνει μία πρόταση ανά οθόνη, με τη λέξη που εκφωνείται σημειωμένη στα δικά σας χρώματα επισήμανσης. Το κείμενο μένει σε πλήρες μέγεθος σε όλη τη διάρκεια: μια πρόταση πολύ μεγάλη για μία οθόνη γυρίζει σελίδα σε όριο λέξης αντί να μικραίνει για να χωρέσει. Τα αραβικά, εβραϊκά, φαρσί και ουρντού διατάσσονται από δεξιά προς τα αριστερά.

Ένα αποθηκευμένο MP4 που παίζει σε πρόγραμμα αναπαραγωγής πολυμέσων: μία πρόταση γεμίζει την οθόνη και η λέξη που εκφωνείται περικλείεται στο χρώμα επισήμανσης λέξης, με τη φωνή που το διάβασε να αναγράφεται κάτω από τον τίτλο του αρχείου.
Ένα αποθηκευμένο βίντεο, που παίζει όπως κάθε άλλο αρχείο. Αυτό είναι το πλατύ σχήμα· το ψηλό είναι το ίδιο σε 1080 επί 1920. Η φωνή που το διάβασε αναγράφεται στο αρχείο.

Πού πηγαίνει

Ένας διακόπτης ανά προορισμό: ο φάκελος λήψεων, το Google Drive ή και τα δύο. Η ενεργοποίηση του διακόπτη Drive συνδέει έναν λογαριασμό Google και τα αρχεία πηγαίνουν σε έναν φάκελο Readalix εκεί. Το Readalix βλέπει μόνο τα αρχεία που έβαλε το ίδιο.

Όσο τρέχει

Η εργασία τρέχει στο παρασκήνιο, οπότε το κλείσιμο της γραμμής εργαλείων δεν την επηρεάζει και το άνοιγμά της ξανά τη δείχνει εν εξελίξει. Μια λαμπερή γραμμή δείχνει πόσο έχει προχωρήσει, κάτω από μια σειρά που εναλλάσσει τι κάνει και πόσος χρόνος περίπου απομένει· αν σταθείτε πάνω στη γραμμή βλέπετε την ακριβή τιμή και ένα διακριτικό σταυρός την σταματά. Με κλειστή τη γραμμή εργαλείων, το εικονίδιο του Readalix περιστρέφει ένα βέλος λήψης μέχρι να τελειώσει η εργασία.

Είναι ταχύτερο από το να ακούτε: ο ήχος κωδικοποιείται αντί να ηχογραφείται, περίπου δέκα φορές πιο γρήγορα από την πραγματική διάρκεια, οπότε ένα άρθρο είκοσι λεπτών παίρνει περίπου δύο λεπτά αντί για είκοσι. Μια ζωντανή ανάγνωση έχει πάντα προτεραιότητα, οπότε αν ξεκινήσετε μία ενώ γράφεται ένα αρχείο, απλώς επιβραδύνεται το αρχείο.

Όταν τελειώσει, το αρχείο κατεβαίνει μόνο του και η κάρτα το λέει για μερικά δευτερόλεπτα πριν επιστρέψει στα δύο κουμπιά.

Ονόματα αρχείων και ετικέτες

Το αρχείο παίρνει όνομα από το κείμενο όπου είναι διαθέσιμο το μοντέλο στη συσκευή του Chrome, οπότε ένα άρθρο για τη μετανάστευση των γλάρων αποθηκεύεται με τίτλο που το λέει. Αλλιώς παίρνει τον τίτλο της καρτέλας.

Ο ήχος κουβαλά επίσης από τι φτιάχτηκε: το ίδιο το κείμενο ως στίχους, που ένα πρόγραμμα αναπαραγωγής μπορεί να δείξει δίπλα στον ήχο, και το όνομα της φωνής που το διάβασε. Οι φωνές Piper με ανοιχτή άδεια φέρουν επίσης την άδειά τους και έναν σύνδεσμο προς την κάρτα μοντέλου που την αναφέρει.

Μερικές από τις φωνές με ανοιχτή άδεια είναι share-alike: η άδειά τους ζητά ό,τι δημοσιεύσετε από το αρχείο να φέρει την ίδια άδεια, κάτι που τίποτα γραμμένο μέσα στο αρχείο δεν μπορεί να υποσχεθεί εκ μέρους σας. Όταν μία από αυτές είναι η φωνή σας, η κάρτα το λέει πίσω από το ίδιο μικρό εικονίδιο πληροφοριών πριν δημιουργήσετε, ενώ η επιλογή άλλης φωνής παραμένει δυνατή.