ذخیرهٔ صدا و ویدیو
همان متنی که پخش می‌خواند، اما به‌جای آن در یک فایل نوشته می‌شود: صدا برای مسیر رفت‌وآمد، یا ویدیویی با کلمات روشن‌شونده برای یک پست یا یک درس.
ابزار ذخیره را باز کنید
دکمهٔ ذخیره در ردیف دوم نوار ابزار، پشت دستگیرهٔ کوچک، منتظر است، مگر اینکه آن را به ردیف بالا برده باشید. زدن آن یک کارت کوچک باز می‌کند و چیزی را شروع نمی‌کند: اول شکل فایل را انتخاب می‌کنید، بعد ایجاد را می‌زنید.
هر دکمه همیشه هست، در یکی از دو ردیف. اگر زیاد ذخیره می‌کنید، این یکی را به ردیف بالا بکشید، همان‌طور که تنظیمات، نوار ابزار توضیح می‌دهد.
چه چیزی ذخیره می‌شود
دقیقاً چیزی که زدن پخش می‌خواند، حتی وقتی چیزی انتخاب نشده: مقاله‌ای که Readalix در صفحه پیدا می‌کند، متنی که انتخاب کرده‌اید، کل PDF، کل Google Doc.
با صدا، زبان و سرعتی نوشته می‌شود که لحظهٔ زدن ایجاد در نوار ابزار شما دیده می‌شود. انتخابگر صدای دومی نیست، چون پاسخ دومی برای دادن وجود ندارد. چند صدا اصلاً نمی‌توانند فایل بسازند: صدای مرورگر صدایی برای ذخیره نمی‌دهد، صدای محلی که دانلود نشده چیزی برای اجرا ندارد، و صدای ابری بدون کلید قابل دسترسی نیست. در این موارد فایل به‌جایش با بهترین صدای Microsoft برای آن زبان نوشته می‌شود، و کارت این را پشت یک نماد اطلاعات کوچک می‌گوید.
صدا یا ویدیو
- صدایک MP3 یا M4A، بسته به صدایی که ساخته است. هر دو همه‌جا پخش می‌شوند.
- ویدیوی عمودی1080 در 1920، شکلی که گوشی نگه می‌دارد. این ویدیوی پیش‌فرض است.
- ویدیوی افقیشکلی که صفحه‌نمایش نگه می‌دارد، برای یک اسلاید یا بارگذاری در YouTube.
ویدیو در هر صفحه یک جمله نشان می‌دهد، با کلمهٔ گفته‌شده که با رنگ‌های برجسته‌سازی خودتان علامت خورده است. متن همیشه با اندازهٔ کامل می‌ماند: جمله‌ای که برای یک صفحه بلند است به‌جای کوچک شدن، در مرز یک کلمه صفحه را ورق می‌زند. عربی، عبری، فارسی و اردو از راست به چپ چیده می‌شوند.
کجا می‌نشیند
یک کلید برای هر مقصد: پوشهٔ دانلودهای شما، Google Drive، یا هر دو. روشن کردن کلید Drive همان چیزی است که حساب Google را وصل می‌کند، و فایل‌ها در یک پوشهٔ Readalix آنجا می‌روند. Readalix فقط فایل‌هایی را می‌بیند که خودش آنجا گذاشته است.
در حین اجرا
کار در پس‌زمینه اجرا می‌شود، پس بستن نوار ابزار آن را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد و بازکردن دوبارهٔ نوار ابزار آن را در میانهٔ کار نشان می‌دهد. یک نوار درخشان نشان می‌دهد چقدر پیش رفته، زیر خطی که بین آنچه انجام می‌دهد و تقریباً چقدر مانده تغییر می‌کند؛ ایستادن روی نوار رقم دقیق را می‌دهد و یک ضربدر آرام آن را متوقف می‌کند. با نوار ابزار بسته، نماد Readalix تا پایان کار یک پیکان دانلود می‌چرخاند.
از گوش دادن سریع‌تر است: صدا رمزگذاری می‌شود نه ضبط، با حدود ده برابر زمان واقعی، پس یک مقالهٔ بیست‌دقیقه‌ای حدود دو دقیقه طول می‌کشد، نه بیست. خواندن زنده همیشه اولویت دارد، پس شروع یکی در حین نوشتن یک فایل فقط فایل را کندتر می‌کند.
وقتی تمام شد، فایل خودش دانلود می‌شود و کارت چند ثانیه این را می‌گوید و بعد به دو دکمه برمی‌گردد.
نام فایل‌ها و برچسب‌ها
جایی که مدل روی دستگاه Chrome در دسترس است، فایل از روی متن نام‌گذاری می‌شود، پس مقاله‌ای دربارهٔ مهاجرت پرستو دریایی با عنوانی ذخیره می‌شود که همین را می‌گوید. وگرنه عنوان تب را می‌گیرد.
صدا همچنین آنچه از آن ساخته شده را همراه دارد: خود متن به‌صورت اشعار، که یک پخش‌کننده می‌تواند کنار صدا نشان دهد، و نام صدایی که آن را خوانده. صداهای Piper با مجوز باز همچنین مجوزشان و پیوندی به کارت مدلی که آن را بیان می‌کند همراه دارند.
چند صدای با مجوز باز share-alike هستند: مجوزشان می‌خواهد هر چه از فایل منتشر می‌کنید همان مجوز را داشته باشد، که هیچ‌چیز نوشته‌شده درون فایل نمی‌تواند از طرف شما تضمین کند. وقتی یکی از آن‌ها صدای شماست، کارت پیش از ایجاد پشت همان نماد اطلاعات کوچک این را می‌گوید، در حالی که انتخاب صدای دیگر هنوز ممکن است.